Er is een moment, vroeg in de ochtend, waarop de nevel nog boven het water van Lago Trasimeno hangt en de eerste vissersbootjes traag hun weg zoeken tussen het riet. Dat is het moment waarop wij het liefst de fietsen pakken. Niet omdat we ergens moeten zijn, maar juist omdat er nergens haast bij is.
Het meer als kompas
Lago Trasimeno is het grootste meer van Midden-Italië, en toch voelt het nooit druk. De weg die eromheen loopt – deels asfalt, deels rustige grindpaden (strade bianche) -is zo’n 60 kilometer lang en zowel voor een gevorderde als ook een minder ervaren fietser een mooie uitdaging. Wij beginnen natuurlijk altijd vanuit onze casa vacanze Terra dei Sogni en rijden dan richting Castiglione del Lago, het schiereiland met zijn middeleeuwse vesting.die uitkijkt over het hele meer. Vanaf daar volgen we de oever richting Passignano del Trasimeno, waar de weg zich soms een paar honderd meter van het water verwijdert om door de olijfgaarden en velden met zonnenbloemen te slingeren.
Wie liever wandelt dan fietst, vindt hier evengoed gading. Rond het meer lopen verschillende bewegwijzerde paden, van korte ommetjes van een uurtje tot dagtochten die je langs alle vier de belangrijkste dorpen voeren: Castiglione del Lago, Passignano, Tuoro en San Feliciano.
Tuoro sul Trasimeno: geschiedenis onder je banden
Halverwege de route, vlak voor Tuoro sul Trasimeno, kom je door een vallei die er vreedzaam uitziet – maar dat niet altijd was. Hier versloeg Hannibal in 217 voor Christus het Romeinse leger in een van de bloedigste veldslagen uit de oudheid. Een bewegwijzerd wandelpad, het Percorso Annibale, leidt je langs informatieborden die het verhaal vertellen terwijl je door dezelfde glooiende heuvels loopt. Het is een vreemde gewaarwording: Fietsen door zoveel schoonheid, wetende wat zich hier ooit afspeelde.
De eilanden: een tussenstop met een veerpont
Vanuit Passignano of San Feliciano vaart een klein veerpontje naar Isola Maggiore, het enige permanent bewoonde eiland van de drie in het meer. Zet de fiets even aan de kant en wandel over het smalle pad langs de oever – er rijden hier nauwelijks auto’s, alleen wat vissergezinnen en een handjevol katten die in de zon liggen. Op het eiland wordt al eeuwen lang kant geklost, en in de kleine werkplaatjes kun je de vrouwen soms nog aan het werk zien.
Waar de route ons het meest verraste
Het stuk tussen San Feliciano en Magione is misschien wel het minst bekende deel van de route, maar wij vinden het stiekem het mooist. Hier ligt het meer er stiller bij, minder toeristisch, met rietvelden vol reigers en af en toe een eenzame visser die met zijn tofi – de traditionele vlechtwerkfuiken – nog steeds vist zoals zijn grootvader dat deed.
Praktisch: hoe pak je het aan?
- Fietsen: de volledige ronde om het meer is goed te doen in één keer of verdelen in 2 etappes.
- Wandelen: kies voor een dagtocht van Castiglione del Lago naar Tuoro (ca. 12 kilometers) voor de mooiste combinatie van meer en heuvellandschap.
- Beste periode: voorjaar en vroege herfst, wanneer het niet te warm is en de olijfgaarden in bloei of vol vrucht staan.
- Onderweg: neem water mee – schaduw is er niet overal, vooral niet op de open stukken langs het water. Diverse waterpunten zijn er onderweg te vinden, vraag ons eventueel waar ze zich bevinden.
Wat ons betreft is Lago Trasimeno geen bestemming die je ”afvinkt”. Het is een plek waar je vertraagt, waar het meer je tempo bepaalt in plaats van andersom. En misschien is dat wel precies waarom we er steeds weer naar terugkeren.
Lees ook onze vorige blog over ”Lago Trasimeno”
